MH17 en jij

Morgen terug naar je werk of school. Fijne vakantie gehad? Alles als vanouds?
Of ga je dan echt de lege plek voelen van die collega, medewerker of klasgenoot uit de MH17? Die nooit meer terugkomt van vakantie.

En dan krijg je mogelijk de verhalen te horen van al die nabestaanden, de familie, de vrienden, de buren en ieder die zich geraakt voelt door het drama. Mensen die hun verhaal willen delen, van slag zijn en soms nog niet in staat zijn zich te richten op het alledaagse. Omdat hun leven stil is blijven staan op die dag. Die nog niet verder kunnen.

En wat doe jij? Kun je luisteren zonder oordeel, kun je het verdriet aanhoren en verduren? Kun je als collega, als docent, als leidinggevende er zijn voor de ander?
Of schiet je –net als ik soms- in de valkuil om ook maar gelijk jouw verhaal te vertellen. Dat je reageert met: “Oh, dat heb ik ook, dat herken ik”, en dat je dan de aandacht naar jouw verhaal trekt en daarmee de ander in de kou laat staan.

Achteraf heb ik dan spijt dat ik mijzelf zo naar voren heb geplaatst en niet bij de ander ben gebleven. En neem ik me opnieuw voor het de volgende keer beter te doen, wat gelukkig regelmatig heel goed gaat.

De MH17 en jij.
Indrukwekkend hoe ‘we’ als volk eer betoond hebben aan de slachtoffers, die eindeloze stoet rouwauto’s, die bloemen, knuffels en briefjes. Waarin veel mensen oprecht vormen en rituelen hebben gezocht die passen bij wat ze voelden.

En nu weer over naar het leven van alle dag, het leven van werk, school, boodschappen doen en er een wasje doorheen jagen.
Pas op 10 november doen we het nog eens dunnetjes over, de dag van nationale rouw. Mooi bedacht maar rouw laat zich niet reguleren, rouw heeft bij ieder mens zijn eigen dynamiek, zijn eigen stroom en opstoppingen, zijn eigen ritme. Pijn, verdriet, boosheid, angst en wanhoop laten zich niet leiden door gezamenlijkheid.

Iedere rouwende heeft zijn eigen weg te gaan in zijn eigen tempo. Het zou mooi zijn als we daar de ruimte voor kunnen geven.

 

0 Responses to “MH17 en jij”


  • No Comments

Leave a Reply